Routes 2019

GPX route 75 km

GPX route 108 km

GPX route 125 km

Aanstaande zaterdag 11 mei, vindt weer de jaarlijkse toertocht het `Geheim van de Kempen’ plaats.
De tocht voert door de Nederlands Belgische grensstreek. Een streek met een rijke geschiedenis. In de aanloop naar de tocht zal op deze site regelmatig aandacht aan die geschiedenis besteed worden en ook aan speciale locaties langs de route.
Deze keer de Dodendraad. Een elektrische draadversperring tussen Nederland en België uit WO 1.

De Draad, ook Dodendraad of Dodenhek genoemd, was een 332 kilometer lange draadversperring die tijdens de Eerste Wereldoorlog door de Duitse bezetters werd aangelegd langs de grens tussen het bezette België en het neutrale Nederland. De versperring stond onder dodelijke elektrische spanning en moest verhinderen dat oorlogsvrijwilligers en Duitse deserteurs België ontvluchtten. Tevens moest het hekwerk verhinderen dat spionageberichten uit bezet gebied via Nederland geallieerde spionagediensten bereikten. Ook diende de versperring de smokkel tegen te houden. De Draad kostte naar schatting vele honderden mensen het leven, maar kon niet voorkomen dat duizenden mensen op velerlei manieren de grens passeerden. Na het einde van de oorlog werd het dodenhek snel afgebroken.
De deelnemers aan de toertocht passeren net voor Zondereigen in de gemeente Baarle (B) een reconstructie van de Draad.

 

Nog ruim drie weken en dan vindt op zaterdag 11 mei weer de jaarlijkse toertocht het `Geheim van de Kempen’ plaats.
De tocht voert door de Nederlands Belgische grensstreek. Een streek met een rijke geschiedenis. In de aanloop naar de tocht zal op deze site regelmatig aandacht aan die geschiedenis besteed worden en ook aan speciale locaties langs de route.

Deze keer, pal op de Nederlands Belgische grens bij Weelde, de eerste pleisterplaats op de route; brasserie Spoorhuis. De brasserie is gevestigd in de oude spoorgebouwen van het voormalige station Weelde langs het Bels Lijntje.
Tot 1865 werd het hele gebied tussen Turnhout en Baarle-Nassau beheerst door uitgestrekte heidevelden. In dat jaar werd gestart met de aanleg van de spoorlijn tussen Turnhout en Tilburg en werd station Weelde gebouwd. De spoorlijn werd aangelegd en uitgebaat door
de ‘Grande Central Belge’. Hierdoor werd de spoorlijn in Brabant het ‘Bels Lijntje’ genoemd. Het is de naam voor het Nederlandse deel van de spoorlijn tussen Tilburg en Turnhout (31,14 km).

De verwachtingen over de lijn waren hoog gespannen. Reeds in de beginjaren bleven de activiteiten echter beneden verwachting. In 1898 werd het Nederlandse deel eigendom van de Staatsspoorwegen. Omdat de treinverbinding Amsterdam – Parijs via Weelde het kortst was en men de route Roosendaal – Antwerpen wilde ontlasten, rezen er voortvarende plannen om deze lijn uit te bouwen.

In 1906 werd het spoorwegemplacement Weelde/Baarle-Nassau in gebruik genomen. Dit emplacement omvatte een stationsgebouw van 167 meter lengte, douaneloodsen, een locomotievenloods met draaischijf en diverse seinwachtershuisjes. Aan beide zijden van de grens lag een rangeerterrein met meer dan dertig sporen. In grootte het derde station van Nederland.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de lijn door de Duitsers bij de grens met prikkeldraad in tweeën gedeeld, maar na 1918 werd het treinverkeer opnieuw gestart. Stilaan kwam er echter meer concurrentie van het busverkeer en in 1934 werd het personenvervoer definitief gestaakt.
In 1959 werd het grootste deel van het stationsgebouw gesloopt, alleen een goederentrein reed toen nog tweemaal per dag tussen Tilburg en Turnhout. Op 1 juni 1973 reed de laatste trein en in 1986 werden de rails en bielzen opgebroken. Later werd over deze bedding een fietspad aangelegd…

De tweede pleisterplaats op de route is taveerne d’n Ouwe Brandtoren. Deze rustplaats kan worden aangedaan door de deelnemers die kiezen voor de lange en middellange afstand, respectievelijk 130 en 100 km.

In 1933 werd er een “vurwerkerswoning” gebouwd in de bossen tussen Reusel en Postel, de Peelse Heide. De woning was bedoeld voor een voorman van de gemeente die betrokken was bij de bebossing van de heide in de omgeving. In 1999 is er van die woning een Taverne gemaakt. In en om die taverne zijn de verhalen nog te lezen die zich hier hebben afgespeeld. Naast die woning stond de brandtoren waar de taverne zijn naam aan ontleent.
De Peelse Heide bestond vroeger uit heide en woeste grond, maar is in de periode 1930 – 1945 ontgonnen en voor een groot deel met dennen beplant. De verkaveling is blokvormig maar er bevinden zich, aan de Willekenslaan, waaraan ook d’n Ouwe Brandtoren ligt, twee cirkelvormige wegen die De Groote Cirkel en De Kleine Cirkel heten.
Naar verluidt zou De Grote Cirkel qua afmetingen overeenkomen met het Place de l’Etoile en de afstand van hier tot De Kleine Cirkel met die tussen genoemd plein en Place de la Concorde. Een ambtenaar van de gemeente zou op dit idee gekomen zijn en burgemeester Willekens nam het maar al te graag over. De cirkels vormden tijdens de Tweede Wereldoorlog een belangrijk oriëntatiepunt voor piloten.
Behalve de cirkels, zijn er in de bossen rond d’n Ouwe Brandtoren nog een aantal andere bezienswaardigheden. Allereerst de nieuwe brandtoren, een 26 meter hoge uitzichttoren, direct bij de taveerne. Verder de Reuselse Kei, een 550 miljoen jaar oude zwerfkei, ooit gevonden in een ijsschots in de Maas.
Bij De Kleine Cirkel staat een beeld van Ellen Kroonenburg, de Januskop geheten. Het staat precies op de waterscheiding van Maas en Schelde. Tenslotte is er D’n Droad, een monument ter nagedachtenis aan de eerste wereldoorlog.

 

sponsored by

Cinecitta